Ang mahalaga: ang pagkakaroon ng kaibigan bilang adulto ay nakasalalay sa metodo, hindi sa personalidad. Binigyan ng numero ng mananaliksik na si Jeffrey Hall (2019) ang pagsisikap: humigit-kumulang 50 oras ng magkasamang oras para sa kaswal na kaibigan, malapit sa 200 oras para sa malapit na kaibigan. Ang daan ay may apat na salik: magsimula sa mga ugnayang mayroon ka na, pumili ng mga lugar na may paulit-ulit na pagiging malapit, mangahas na gumawa ng unang hakbang, pagkatapos ay gawing regular na gawi ang isang pagkakakilala.
Kung hinahanap mo kung paano magkaroon ng kaibigan bilang adulto, magsimula sa pagtatapon ng isang maling paniniwala: na ang iba ay basta na lang nakakaya nito at may kulang ka. Mali iyon, at malinaw ang pananaliksik tungkol dito. Ang pagkakaibigan ng adulto ay hindi tungkol sa karisma. Tungkol ito sa metodo, at ang metodo ay kayang matutunan.
Bakit mas mahirap magkaroon ng kaibigan bilang adulto
Noong tinedyer ka, nakikita mo ang parehong mga tao araw-araw, sa parehong lugar, nang walang inaayos. Tinatawag itong propinquity ng mga mananaliksik: ang simple at paulit-ulit na pagiging malapit ay sapat na para lumikha ng ugnayan. Ibinigay nang libre sa iyo ng paaralan at unibersidad ang pagiging malapit na iyon.
Pagkatapos ay dumating ang buhay-adulto at isa-isang sinira ang mga kondisyong iyon: paglipat ng tirahan, nagbabagong iskedyul, trabahong nilalamon ang mga gabi, mga kaibigang nagkaanak at naglaho. Ang resulta: hindi ikaw lang ang nag-iisa, malayo pa rito (tinitingnan natin ang mga numero ng kalungkutan dito). Hindi ikaw iyon, ang panahon iyon.
Ang magandang balita: ang pagkakaibigan ay usapin ng oras
Binigyan ito ng numero ng mananaliksik na si Jeffrey Hall, sa Unibersidad ng Kansas (pag-aaral na "How many hours does it take to make a friend?", Journal of Social and Personal Relationships, 2019): kailangan ng humigit-kumulang 50 oras na magkasamang oras para maging kaswal na kaibigan ang isang kakilala, at malapit sa 200 oras para sa isang malapit na kaibigan. Sa madaling salita, ang pagkakaibigan ay hindi regalong para lang sa iilan: ito ay isang distansya, at ang distansya ay kayang sukatin at tawirin, isang oras sa bawat pagkakataon.
Nakakapagpalaya ang pagbabagong ito ng pananaw. Hindi mo kailangang maging ibang tao. Kailangan mong mag-ipon ng oras, kasama ang tamang mga tao, sa tamang paraan. Iyon mismo ang inaayos natin sa ibaba.
Ang apat na salik ng pagkakaibigan ng adulto
Ang muling pagbuo ng barkada ay hindi nakasalalay sa swerte ni sa karisma, kundi sa apat na salik na kaya mong aktibohin nang sinasadya. Narito ang mga ito sa malalaking guhit, para makita kung saan dapat kumilos. Inilalahad nang detalyado ng buong metodo ang bawat isa, kasama ang tiyak na mga galaw at tamang pananalita.
1. Magsimula sa mayroon ka na
Karamihan sa mga taong nag-iisa ay naniniwalang nagsisimula sila sa wala. Halos palaging mali iyon. Sa paligid mo, mayroon nang "pamilyar na mukha" (ang mabait na katrabaho, ang kapitbahay, ang kaklase) at "natutulog" na mga pagkakaibigan (mga taong nagustuhan mo at hindi mo na nakikita, walang away, katahimikan lang). Bahagi ng distansya ay natawid na, kung alam mong tingnan ito.
2. Piliin ang tamang "lugar"
Hindi pantay-pantay ang lahat ng pagkakataong makakilala. Para sa pagkakaibigan, ang pag-ulit ang mahalaga, hindi ang dami ng taong nasasalubong mo. Ang lihim ay matukoy ang mga lugar na kusang pinagsasama-sama ang tamang mga kondisyon (higit pa tungkol sa kung saan makakakilala ng tao).
3. Mangahas na gumawa ng unang kontak
Ang pagbasag sa katahimikan ay hindi isang pagtatanghal, at mas simple pa nga ito kaysa sa inaakala mo kapag alam mo na kung ano ang tudla. Kung pinaparalisa ka ng ideya, normal iyon: tingnan kung paano magkaroon ng kaibigan kung mahiyain ka.
4. Gawing pangmatagalang ugnayan ang isang pagkakakilala
Ito ang hakbang na halos walang nangangahas gawin, at gayunpaman ito ang lumilikha ng pagkakaibigan: ang paglipat mula sa "nagkakasalubong tayo" tungo sa "nagkikita tayo". Ang pagpapatagal ng isang ugnayan ay nakasalalay sa ilang simpleng prinsipyo, pero mga prinsipyong dapat ilapat sa tamang sandali at tamang bilis.
Gaano katagal bago magkaroon ng kaibigan?
Sa karaniwan, bilangin ang humigit-kumulang limampung oras para sa kaswal na kaibigan at mga dalawang daan para sa malapit, na nakakalat sa ilang buwan. Mukhang marami, pero tingnan ito nang iba: ang isang oras na pagsasama-sama kada linggo ay mahigit 50 oras na sa isang taon. Ang regularidad ang gumagawa ng trabaho para sa iyo. Gugugulin mo rin naman ang mga oras na ito; ang tanging tanong ay kung kanino.
Para lumalim pa
Alam mo na ngayon ang larangan: bakit mas mahirap ito bilang adulto, at ang apat na salik na dapat kilusan. Ang natitira ay ang pinakamahalagang bahagi, ang isagawa ang mga ito nang sunod-sunod, nang hindi nahahati ang sarili. Iyon mismo ang layunin ng Metodo ng 200 Oras: anim na modyul, isa kada linggo, na ginagawang konkretong aksyon ang mga salik na ito, isa-isa.