Özet: yetişkinlikte arkadaş edinmek kişiliğe değil, yönteme bağlıdır. Araştırmacı Jeffrey Hall (2019) bu çabaya bir sayı koydu: sıradan bir arkadaş için yaklaşık 50 saat ortak zaman, yakın bir arkadaş için 200 saate yakın. Yolun dört kaldıracı var: hâlihazırda sahip olduğun bağlardan yola çık, tekrarlanan yakınlığın olduğu yerleri seç, ilk adımı atmaya cesaret et, sonra bir karşılaşmayı düzenli bir alışkanlığa dönüştür.
Yetişkinlikte nasıl arkadaş edineceğini arıyorsan, işe yanlış bir fikri bırakarak başla: başkalarının bunu doğal olarak başardığı ve sende bir eksiklik olması gerektiği fikrini. Bu yanlış ve araştırmalar bu konuda açık. Yetişkin dostluğu karizmayla ilgili değil. Yöntemle ilgili ve yöntem öğrenilebilir.
Yetişkinlikte arkadaş edinmek neden daha zordur
Gençken aynı insanları her gün, aynı yerde, hiçbir şey organize etmeden görürdün. Araştırmacılar buna yakınlık diyor: basit, tekrarlanan fiziksel yakınlık bağ kurmaya yeter. Okul ve üniversite sana bu yakınlığı bedavaya verdi.
Sonra yetişkin hayatı geldi ve bu koşulları tek tek dağıttı: taşınmalar, değişen programlar, akşamları yutan iş, çocuk sahibi olup ortadan kaybolan arkadaşlar. Sonuç: yalnız hisseden tek kişi sen değilsin, hem de hiç değilsin (yalnızlığa dair rakamlara burada bakıyoruz). Sorun sen değilsin, çağ böyle.
İyi haber: dostluk bir saat meselesidir
Kansas Üniversitesi'nden araştırmacı Jeffrey Hall buna bir sayı koydu ("Bir arkadaş edinmek kaç saat alır?" başlıklı çalışma, Journal of Social and Personal Relationships, 2019): bir tanıdığı sıradan bir arkadaşa dönüştürmek birlikte geçirilen yaklaşık 50 saat alır, yakın bir arkadaş için ise 200 saate yakın. Başka bir deyişle, dostluk bazılarına ayrılmış bir armağan değildir: bir mesafedir ve bir mesafe ölçülebilir, her seferinde bir saat olmak üzere kat edilebilir.
Bu bakış açısı değişimi özgürleştiricidir. Başka biri olmana gerek yok. Doğru insanlarla, doğru şekilde saat biriktirmen gerekiyor. Aşağıda tam olarak bunu düzenliyoruz.
Yetişkin dostluğunun dört kaldıracı
Bir çevreyi yeniden kurmak ne şansa ne de karizmaya bağlıdır; bilerek harekete geçirebileceğin dört kaldıraca bağlıdır. Neye yöneleceğini görmen için işte ana hatlarıyla. Tüm yöntem, kesin hamleler ve doğru ifadelerle her birini ayrıntılarıyla anlatır.
1. Hâlihazırda sahip olduklarından yola çık
Yalnız insanların çoğu sıfırdan başladığına inanır. Bu neredeyse her zaman yanlıştır. Çevrende zaten "tanıdık yüzler" (cana yakın iş arkadaşı, komşu, sınıfından biri) ve "uyuyan" dostluklar (sevdiğin ama artık görmediğin, bir kavga olmadan yalnızca bir sessizlikle uzaklaştığın insanlar) var. Bakmayı bilirsen, mesafenin bir kısmı çoktan kat edilmiş.
2. Doğru "zeminleri" seç
Tanışma fırsatlarının hepsi eşit değildir. Dostluk için önemli olan, yolunun kesiştiği insan sayısı değil, tekrardır. İşin sırrı, doğru koşulları kendiliğinden bir araya getiren yerleri fark etmektir (insanlarla nerede tanışılır konusunda daha fazlası).
3. İlk teması kurmaya cesaret et
Buzları kırmak bir gösteri değildir ve neyi hedeflemen gerektiğini bildiğinde sandığından bile daha basittir. Bu fikir seni felç ediyorsa, bu normal: utangaçken nasıl arkadaş edinilir yazısına bak.
4. Bir karşılaşmayı kalıcı bir bağa dönüştür
Bu, neredeyse hiç kimsenin atmaya cesaret edemediği adımdır, oysa dostluğu yaratan da budur: "yolumuz kesişiyor"dan "buluşuyoruz"a geçmek. Bir bağı kalıcı kılmak birkaç basit ilkeye dayanır, ama bunları doğru anda ve doğru tempoda uygulamak gerekir.
Bir arkadaş edinmek ne kadar sürer?
Ortalama olarak, sıradan bir arkadaş için elli saat civarı, yakın biri için ise birkaç aya yayılmış yaklaşık iki yüz saat hesapla. Kulağa çok geliyor, ama olaya farklı bak: haftada tek bir saatlik buluşma bile yılda 50 saatten fazla eder. İşi senin için düzenlilik yapar. Bu saatleri zaten yaşayacaksın; tek soru, seni kime yakınlaştıracakları.
Daha ileri gitmek için
Artık araziyi tanıyorsun: yetişkinlikte neden daha zor olduğunu ve harekete geçeceğin dört kaldıracı. Geriye en önemli kısmı kalıyor: kendini dağıtmadan, adım adım bunları uygulamak. 200 Saatlik Yöntem tam da bunun için var: bu kaldıraçları her seferinde bir tane olmak üzere somut eylemlere dönüştüren altı modül, haftada bir.