วิธีหาเพื่อนในวัยผู้ใหญ่

หากคุณกำลังมองหาวิธีหาเพื่อนในวัยผู้ใหญ่ เริ่มด้วยการทิ้งความคิดผิด ๆ ข้อหนึ่ง: ที่ว่าคนอื่นทำได้เองตามธรรมชาติ และคุณต้องขาดอะไรบางอย่าง มันผิด และงานวิจัยชัดเจนในเรื่องนี้ มิตรภาพในวัยผู้ใหญ่ไม่ใช่เรื่องของเสน่ห์ แต่เป็นเรื่องของวิธีการ และวิธีการเรียนรู้ได้

ทำไมการหาเพื่อนในวัยผู้ใหญ่จึงยากกว่า

ตอนเป็นวัยรุ่น คุณเจอคนเดิม ๆ ทุกวัน ในที่เดิม ๆ โดยไม่ต้องจัดการอะไร นักวิจัยเรียกสิ่งนี้ว่าความใกล้ชิดเชิงพื้นที่: ความใกล้ชิดที่เรียบง่ายและเกิดซ้ำก็เพียงพอที่จะสร้างสายสัมพันธ์ โรงเรียนและมหาวิทยาลัยมอบความใกล้ชิดนั้นให้คุณฟรี ๆ

แล้วชีวิตผู้ใหญ่ก็มาถึงและรื้อถอนเงื่อนไขเหล่านั้นทีละอย่าง: การย้ายที่อยู่ ตารางที่เปลี่ยนไป งานที่กลืนกินยามค่ำ เพื่อนที่มีลูกแล้วหายไป ผลลัพธ์: คุณไม่ใช่คนเดียวที่รู้สึกโดดเดี่ยว ห่างไกลจากนั้นมาก (เราดูตัวเลขเกี่ยวกับความเหงาที่นี่) ไม่ใช่เพราะคุณ แต่เป็นเพราะยุคสมัย

ข่าวดี: มิตรภาพคือเรื่องของชั่วโมง

นักวิจัย Jeffrey Hall แห่งมหาวิทยาลัยแคนซัส ใส่ตัวเลขให้มัน: ต้องใช้เวลาราว 50 ชั่วโมง ร่วมกันเพื่อเปลี่ยนคนรู้จักให้เป็นเพื่อนทั่วไป และเกือบ 200 ชั่วโมง สำหรับเพื่อนสนิท กล่าวอีกนัยหนึ่ง มิตรภาพไม่ใช่พรที่สงวนไว้ให้คนไม่กี่คน: มันคือระยะทาง และระยะทางวัดได้และข้ามผ่านได้ ทีละชั่วโมง

การเปลี่ยนมุมมองนี้ปลดปล่อย คุณไม่ต้องกลายเป็นคนอื่น คุณต้องสะสมชั่วโมง กับคนที่ใช่ ในวิธีที่ใช่ นั่นคือสิ่งที่เราจัดระเบียบไว้ด้านล่าง

แรงงัดสี่อย่างของมิตรภาพในวัยผู้ใหญ่

การสร้างวงขึ้นใหม่ไม่ได้ขึ้นกับโชคหรือเสน่ห์ แต่ขึ้นกับแรงงัดสี่อย่างที่คุณกระตุ้นได้อย่างตั้งใจ นี่คือภาพรวม เพื่อให้เห็นว่าจะลงมือกับอะไร วิธีฉบับเต็มลงรายละเอียดแต่ละอย่าง พร้อมท่าทีที่แม่นยำและถ้อยคำที่เหมาะสม

1. เริ่มจากสิ่งที่คุณมีอยู่แล้ว

คนเหงาส่วนใหญ่เชื่อว่าตัวเองเริ่มจากศูนย์ ซึ่งแทบจะผิดเสมอ รอบตัวคุณมี "ใบหน้าคุ้นเคย" อยู่แล้ว (เพื่อนร่วมงานที่น่ารัก เพื่อนบ้าน คนในคลาสของคุณ) และมิตรภาพที่ "หลับใหล" (คนที่คุณเคยชอบและไม่ได้เจออีก โดยไม่มีการทะเลาะ มีเพียงความเงียบ) ส่วนหนึ่งของระยะทางถูกข้ามไปแล้ว หากคุณรู้จักมอง

2. เลือก "สนาม" ที่ใช่

โอกาสพบปะไม่เท่ากันทุกอัน สำหรับมิตรภาพ การพบซ้ำคือสิ่งที่นับ ไม่ใช่จำนวนคนที่คุณเดินผ่าน เคล็ดลับคือการสังเกตสถานที่ที่รวมเงื่อนไขที่ใช่ไว้เองโดยอัตโนมัติ (เพิ่มเติมเกี่ยวกับจะเจอผู้คนที่ไหน)

3. กล้าทักก่อน

การทลายกำแพงน้ำแข็งไม่ใช่การแสดง และมันง่ายกว่าที่คุณคิดเสียอีกเมื่อคุณรู้ว่าจะมุ่งไปที่อะไร หากความคิดนี้ทำให้คุณเป็นอัมพาต นั่นเป็นเรื่องปกติ: ดูวิธีหาเพื่อนเมื่อคุณขี้อาย

4. เปลี่ยนการพบเจอให้เป็นสายสัมพันธ์ที่ยั่งยืน

นี่คือขั้นที่แทบไม่มีใครกล้าก้าว แต่กลับเป็นขั้นที่สร้างมิตรภาพ: การเปลี่ยนจาก "เราเดินสวนกัน" สู่ "เรานัดเจอกัน" การทำให้สายสัมพันธ์คงอยู่นั้นมาจากหลักการง่าย ๆ ไม่กี่ข้อ แต่ต้องใช้ในจังหวะที่เหมาะและจังหวะเวลาที่เหมาะ

ใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะได้เพื่อน?

โดยเฉลี่ย นับราวห้าสิบชั่วโมงสำหรับเพื่อนทั่วไป และราวสองร้อยสำหรับเพื่อนสนิท กระจายไปหลายเดือน ฟังดูเยอะ แต่ลองมองต่างมุม: การนัดเจอครั้งละหนึ่งชั่วโมงทุกสัปดาห์ก็เกิน 50 ชั่วโมงต่อปีแล้ว ความสม่ำเสมอทำงานแทนคุณ ยังไงคุณก็จะใช้ชั่วโมงเหล่านี้อยู่ดี คำถามเดียวคือมันพาคุณเข้าใกล้ใคร

เพื่อไปต่อ

ตอนนี้คุณรู้สนามแล้ว: ทำไมจึงยากขึ้นในวัยผู้ใหญ่ และแรงงัดสี่อย่างที่ต้องลงมือ สิ่งที่เหลือคือส่วนที่สำคัญที่สุด นำมันไปปฏิบัติทีละขั้น โดยไม่กระจัดกระจาย นั่นคือสิ่งที่วิธี 200 ชั่วโมงมีไว้เพื่อ: หกโมดูล สัปดาห์ละหนึ่ง ที่เปลี่ยนแรงงัดเหล่านี้ให้เป็นการลงมือทำที่เป็นรูปธรรม ทีละอย่าง