สาระสำคัญ: หากต้องการเจอผู้คนและเปลี่ยนพวกเขาเป็นเพื่อน จงเล็งสถานที่ที่คุณเจอคนเดิม ๆ เป็นช่วง ๆ สม่ำเสมอ แทนที่ที่ผ่านคนมากมายเพียงครั้งเดียว สนามที่ดีที่สุดเกิดซ้ำ รวมคนกลุ่มเดิม ๆ และมอบเรื่องให้คุยกันตามธรรมชาติ: คลาสประจำ ชมรมและสมาคม งานอาสา กีฬาสมัครเล่น คณะประสานเสียง โดยไม่ลืมเพื่อนร่วมงานและเพื่อนบ้านที่คุณเจออยู่แล้ว เลือกสนามหนึ่งหรือสองแห่ง กลับไปทุกสัปดาห์ และปล่อยให้ความคุ้นเคยทำงานเพื่อคุณ ก่อนที่คุณจะพูดมากด้วยซ้ำ
ผู้ใหญ่ที่เหงาส่วนใหญ่บอกตัวเองว่า "ฉันต้องออกไปข้างนอกมากขึ้น" ดังนั้นพวกเขาจึงไปงานปาร์ตี้ใหญ่ งานเลี้ยงหลังเลิกงานที่แออัด งานเน็ตเวิร์ก เห็นร้อยหน้าในคืนเดียว แล้ววันรุ่งขึ้น: ไม่มีอะไร ปัญหาไม่ใช่พวกเขา แต่เป็นสนาม การเลือกสถานที่ที่ใช่คือ 80% ของงาน
เกณฑ์อันดับ 1: ความถี่ชนะขนาด
มิตรภาพต้องการสิ่งหนึ่งก่อน: การพบซ้ำ การเจอคนเดิม ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า โดยไม่ต้องจัดการ งานปาร์ตี้ใหญ่ตรงกันข้าม: คนมากมาย เพียงครั้งเดียว คลาสเล็ก ๆ แปดคนที่คุณเจอทุกวันอังคารมีค่ามากกว่าร้อยเท่า อังคารแล้วอังคารเล่า คุณเปลี่ยนจากคนแปลกหน้าเป็น "หน้าที่เราจำได้" แล้วเป็น "เราเก็บที่ไว้ให้นาย" โดยไม่ต้องมีช่วงเวลาแห่งความกล้าแม้แต่ครั้งเดียว
อะไรทำให้สนามดี ๆ เป็นสนามที่ดี
สนามที่ดีรวมเงื่อนไขสามอย่างเข้าด้วยกัน: มันเกิดซ้ำ (คุณกลับมาเป็นช่วง ๆ สม่ำเสมอ ในอุดมคติคือทุกสัปดาห์) มันรวมคนกลุ่มเดิม ๆ ไว้ด้วยกัน และตัวกิจกรรมเองก็มอบเรื่องให้คุยกันตามธรรมชาติ หากสถานที่ใดรวมเงื่อนไขทั้งสามนี้ไว้ มิตรภาพก็เติบโตที่นั่นได้แทบจะเอง วิธีนี้มีตารางให้คุณให้คะแนนแต่ละสถานที่ตามเกณฑ์เหล่านี้ และล็อกสองสนามที่ดีที่สุดของคุณได้โดยไม่ลังเล
12 สถานที่ที่จะเจอผู้คน
- คลาสประจำ (กีฬา เต้น ภาษา วาดรูป ทำอาหาร): สนามในอุดมคติ เกิดซ้ำและมีหัวข้อพร้อม
- ละครด้นสด: สร้างมาเพื่อทลายกำแพงน้ำแข็ง ดีแม้สำหรับคนขี้อาย
- ชมรมหรือสมาคม ที่พบกันทุกสัปดาห์
- งานอาสาประจำ (แจกอาหาร ร้านการกุศล สถานพักพิงสัตว์): สายสัมพันธ์และความหมาย
- ลีกกีฬาสมัครเล่น (ฟุตบอล วอลเลย์บอล ชมรมวิ่ง)
- คณะประสานเสียง หรือวงดนตรีสมัครเล่น
- กลุ่มเดินป่าหรือเดินเล่น
- เวิร์กช็อปการเขียน หรือชมรมหนังสือ
- สวนชุมชน
- พื้นที่โคเวิร์กกิ้ง หากคุณทำงานคนเดียว
- ขาประจำของคาเฟ่เดิม เวลาเดิม หรือฟิตเนสของคุณในช่วงเวลาเดิม
- เพื่อนร่วมงานและเพื่อนบ้าน ที่คุณเดินสวนกันอยู่แล้ว: สนามที่ถูกใช้น้อยที่สุดในบรรดาทั้งหมด
คุณไม่ต้องเก่งในกิจกรรมนั้น สิ่งที่สำคัญคือการได้กลับมาเป็นช่วง ๆ สม่ำเสมอ โดยไม่รู้สึกเป็นภาระ
สถานที่ที่ (มัก) ไม่ได้ผล
งานปาร์ตี้ใหญ่ เทศกาล และงานแสดงสินค้า ทำให้คุณเห็นคนมากมายครั้งเดียว: ไม่มีการพบซ้ำให้ต่อยอด แม้แต่แอปหาเพื่อนก็มักไม่ออกผล: กาแฟกับคนแปลกหน้า แล้วก็ไม่มีอะไรเป็นโครงสร้างให้เจอกันอีก ทุกการพบเริ่มจากศูนย์ ไม่ใช่ว่ามันไม่เคยได้ผล แต่มันทำให้คุณต้องแบกน้ำหนักทั้งหมดของความต่อเนื่องไว้คนเดียว
เมื่อคุณอยู่ที่นั่นแล้ว: สิ่งสำคัญ
สองสามสัปดาห์แรก ไม่มีอะไรพิเศษต้องทำ: อยู่ที่นั่น สม่ำเสมอ และกลายเป็นหน้าที่กลับมา ความคุ้นเคยทำงานเพื่อคุณก่อนที่คุณจะพูดมากด้วยซ้ำ จากนั้นจึงถึงช่วงที่กล้าต่อขยายการแลกเปลี่ยนออกไปนอกกรอบ และตรงนั้นแหละที่การเปลี่ยนจาก "เราเดินสวนกัน" สู่ "เรานัดเจอกัน" เกิดขึ้น วิธีหาเพื่อนในวัยผู้ใหญ่ ลงรายละเอียดความก้าวหน้านี้ทีละขั้น และหากการพูดทำให้คุณติดขัด อ่านวิธีหาเพื่อนเมื่อคุณขี้อาย